Even voor 1985 wist mijn vader hem te strikken om eens bij Orpheus te komen zingen en al spoedig resulteerde dat in lidmaatschap. Ik volgde 16 maanden later en toen zaten wij allebei op dezelfde 2 koren. Kort tevoren deed het Slavisch byzantijns zijn intrede bij ons koor. In de Moeder Gods kerk werden Izje Cheruvimi en Swjaat al enkele jaren gezongen en op het Orpheus-ledental dieptepunt in 1982 werd dat als relatief snel in te studeren harmonieën bij Orpheus geïntroduceerd. Orpheus had natuurlijk een veel breder repertoire dan de Katholieke zang. Romantiek, Liedertafel en volksliederen werden naast Opera bestudeerd en uitgevoerd. En, ongeveer de helft daarvan in het Duits. Al gauw bleek dat ‘een Duitse leraar op het koor te hebben’ wonderen deed voor uitspraak en voor begrip van de betekenis. Harry bleek daar heel goed uitleg te kunnen geven. Dus deze taal werd naast het Nederlands en Engels en Italiaans relatief snel beter.

Intermezzo
Later hadden we nog 2x een leraar Engels. Een Poolse zanger die deels in het Russisch was opgevoed, jaren later opgevolgd door Zana als Litouwse van Russische komaf. Diverse dirigenten hebben zich verdiept in fonetiek en uitspraak. Duits had zo'n grote verhouding omdat je een schuine streep door Europa kan trekken (van IJsland tot onderin de Balkan) waarboven vanuit vele talen voornamelijk in Duits vertaalde versies beter verkochten dan de oorpsronkelijke. Later hebben we nog 1 nummer van Zoltan Kodaly vanuit het Duits naar het Hongaars omgezet en onder aangeven van Petter Solhaug Landerkennung omgezet in het Noorse Landkjending.

Harry had nog een liefhebberij, hij was stapelgek op Opera en bestudeerde die ook. Vele vertalingen+synopsis of  levensbeschrijvingen waren van zijn hand. Hij was ook gek op schrijven. Met zijn vele kennis van taal- en letterkunde. En met al die kennis bleef zijn rustige natuur en bescheidenheid onveranderd. Harry werd in 1989 voorzitter van ons koor tot 1995. Zijn bestuur laat zich kenmerken als stabiel en met rust geleid. Goede visie en organisatie. Na zijn stap uit het bestuur bleef hij nog veel bijdragen leveren.

Nog een hobby van hem is dienstbaar geweest aan Orpheus. Harry was een zeer goede fotograaf en menig Orpheus-uitje is door hem jarenlang in foto’s omgezet (al van eind jaren 80 af). En, toen Orpheus een eigen site op internet kreeg werd Harry 'hof-fotograaf' van ons koor. Alle persoonsportretten en 'staatsieportretten' van Orpheus werden door hem gemaakt (nadat ik werkelijk slechte foto's in het begin maakte, stelde Harry voor dat hij dat voortaan zou doen).

Menig nieuwsartikel werd voorzien van foto's en vele daarvan heeft Harry met zijn schoudertas voor camera filmrolletjes, lenzen en filters geschoten.

Gedurende mijn lidmaatschap was Harry in ieder geval een constante aanwezigheid. En altijd links vooraan (gezien vanuit het publiek) bij de bas-sectie. Hij maakte zelden een muzikale of tekstfout. En onderbrak na het zingen van een stuk even de dirigent om te wijzen op een tekstverbetering. Harry is altijd een drijvende kracht waar wij dankbaar voor zijn.